چرا بلاک چین باید غیر متمرکز باشد؟

?>

امکان اداره کردن یک بلاک چین توسط کاربری خاص وجود دارد، اما در نهایت با پایگاه داده‌ای عجیب در مقایسه با سایر موارد رو به رو خواهید شد. از پتانسیل واقعی بلاکچین می‌توان در یک محیط غیر متمرکز بهره برد. در چنین حالتی، همه کاربران یکسان بودن و از نظر قدرت مدیریت، هیچ یک بر دیگری برتری و قدرت ندارد. به این ترتیب امکان حذف کردن یا تصاحب عمدی Blockchain توسط فرد یا عده‌ای خاص از بین می‌رود؛ همه در برخورد با پایگاه داده، در اینجا بلاکچین، به عنوان منبعی سرشار از حقایق، برابر هستند!

شبکه نظیر به نظیر چیست؟

یک شبکه نظیر به نظیر (P2P –> Peer-To-Peer) لایه کاربران ما (یا ژنرال‌ها در مثال قبلی) است. در اینجا خبری از حضور ادمین نیست، به همین دلیل آن‌ها در زمان نیاز به رد و بدل کردن اطلاعات با یکدیگر، به جای برقراری تماس با یک سرور مرکزی به عنوان واسطه بین آن‌ها، به طور مستقیم با هم تعامل برقرار می‌کنند. به عبارتی تبادل پیام‌های دیجیتال در شبکه‌ای این چنینی به واسطه یک سرور صورت نگرفته و نودها با یکدیگر ارتباط مستقیم دارند.

تصویر زیر را در نظر بگیرید. در سمت چپ، کاربر A برای ارسال پیامی به F باید از طریق سرور اقدام و مسیریابی کند. در سمت راست، کاربران به طور مستقیم، بدون حضور واسطه، با هم صحبت می‌کنند. مدل شبکه سمت چپ را متمرکز و دیگری را غیر متمرکز خطاب می‌کنیم.

شبکه نظیر به نظیر چیست؟
شبکه نظیر به نظیر چیست؟

به طور معمول، سرور تمام اطلاعات مورد نیاز کاربران را در خود نگه می‌دارد. به عنوان نمونه حین مشاهده وب سایت صرافی بیت 24، از سرور نگهدارنده فایل‌های کد منبع آن درخواست دریافت اطلاعات می‌کنید. در صورت خاموش شدن سرور، دیگر قادر به دسترسی به مطالب وبلاگ یا سرویس‌های صرافی نخواهید بود. با این حال، اگر قبل از بروز این اتفاق تمام محتوای وبلاگ را دانلود کرده باشید، بدون نیاز به مراجعه به سرور، قادر به مشاهده آن‌ها در هر زمان خواهید بود.

در یک بلاک چین که پایگاه داده‌ای غیر متمرکز، توزیع شده و نظیر به نظیر به شماره می‌رود، هر نود چنین عملکردی دارد؛ هر گره، نسخه‌ای از دیتابیس را درون خود نگهداری می‌کند. در صورتی که یک کاربر شبکه را ترک کند، سایر افراد همچنان می‌توانند به بلاکچین دسترسی داشته و با یکدیگر اقدام به اشتراک‌گذاری اطلاعات کنند. وقتی بلاکی جدید به زنجیره اضافه می‌شود، داده در سرتاسر شبکه انتشار یافته و هر سیستم عضو در آن قادر به آپدیت کردن نسخه خود از دفتر کل (بلاکچین – پایگاه داده) خواهد بود. به عبارتی به‌روزرسانی به اطلاع همه رسیده و آن‌ها تغییر را در دیتابیس نگهداری شده درونشان اعمال می‌کنند.

منظور از نود‌ها (گره‌ها) در بلاکچین چیست؟

تمامی ماشین‌های متصل به شبکه را نود خطاب می‌کنیم. هر یک از آن‌ها، یک کپی از بلاک چین را در خود نگه داشته و اطلاعات را با دیگر دستگاه‌های متصل به همان شبکه به اشتراک می‌گذارد. کاربران نیازی به مدیریت دستی این فرآیند‌ها ندارند. آن‌ها کافی است نرم افزار مربوط به همان BlockChain را دانلود و نصب کنند تا همه اعمال به صورت خودکار پیش بروند.

نوشته بالا، تعریف کلی از مفهوم گره یا همان نود در نتورک بود، اما در حالت کلی، می‌تواند سایر کاربران یا اشیای در تعامل با شبکه به هر نحو را نیز شامل شود. در دنیای رمز ارزها، به عنوان نمونه، یک اپلیکیشن والت موبایل ساده به عنوان یک نود سبک (لایت) شناخته خواهد شد.

بلاک چین‌های خصوصی و عمومی

بیت کوین، اساس صنعت بلاک چین را پی‌ریزی کرد تا به شکل موفقی که امروز مشاهده می‌کنید، رشد کند. از زمانی که بیت کوین اثبات خود به عنوان یک دارایی قانونی را آغاز کرده، افراد نوآور در پی استفاده از تکنولوژی زیربنایی آن در دیگر حوزه‌ها و صنایع بوده‌اند. این تلاش‌ها سبب تولد پروژه‌های متعددی بر مبنای Blockchain خارج از بحث مالی و رمز ارزها شده‌اند.

بیت کوین را باید یک بلاک چین عمومی خطاب کرد، چرا که هر فردی قادر به مشاهده تراکنش‌های انجام شده در شبکه این رمز ارز است. به این منظور کافی است اتصال به اینترنت را برقرار و از یک نرم افزار کامپیوتری مناسب استفاده کنید. از آنجایی که هیچ شرط دیگری برای مشارکت وجود ندارد، می‌توان آن را محیطی بدون نیاز به کسب اجازه (Permissionless) به منظور تبدیل شدن به عضوی از شبکه تلقی کرد.

Blockchain 4 - چرا بلاک چین باید غیر متمرکز باشد؟ - Blockchain, بلاک چین, بلاک چین‌های خصوصی و عمومی, پابلیک کی, چرا بلاک چین باید غیر متمرکز باشد؟, شبکه نظیر به نظیر چیست؟
بلاک چین

در مقابل با دیگر انواع بلاکچین‌ها تحت عنوان خصوصی رو به رو هستیم. در اینجا قوانینی به منظور مشاهده و تعامل با بلاک چین وضع شده و دسترسی برای هر فردی امکان‌پذیر نیست؛ برای عضویت و حتی مشاهده وضعیت دیتابیس باید کسب اجازه کنید. اگرچه با توجه به ساختار توزیع شده و غیر متمرکز Blockchain ممکن است آ‌ن‌ها در نگاه اول زائد به نظر برسند،‌ اما در بحث نیازهای سازمانی، کاربردهای مهمی دارند.

تراکنش‌ها در بلاک چین چطور کار می‌کنند؟

آلیس برای پرداخت وجهی مشخص به باب از طریق انتقال بانکی، می‌بایست موضوع را به بانک اطلاع بدهد. برای ساده کردن مثال، تصور کنید هر دو نفر ارسال‌کننده و دریافت‌کننده، در بانکی مشترک صاحب حساب هستند. بانک قبل از آپدیت کردن دیتابیس و انجام تراکنش، موجودی آلیس را بررسی و از امکان‌پذیر بودن انتقال اطمینان پیدا می‌کند. معامله در اینجا شامل 50 دلار کسر از حساب آلیس و 50 دلار واریز به حساب باب است.

این روال با نحوه انجام تراکنش بر بستری شبکه‌ای بلاک چینی، خیلی بی‌شباهت نیست. در هر صورت، بلاکچین نیز نوعی پایگاه داده به شمار می‌رود. تفاوت مهم در اینجا نبود یک موجودیت مرکزی به منظور بررسی موجودی ارسال‌کننده و سپس به‌روزرسانی موجودی هر دو طرف بعد از انتقال است. در نتیجه همه نودها باید فرآیند را طی کنند.

تصور کنید آلیس در پی ارسال 5 بیت کوین به باب است. او با برادکست کردن یک پیام، موضوع را به اطلاع شبکه می‌رساند. تغییر بلافاصله در Blockchain اعمال نمی‌شود. نودها با وجود شنیدن پیام، باید منتظر تکمیل یک سری اعمال برای تایید تراکنش باشند.

وقتی تراکنش انجام و به بلاک چین اضافه شد، همه گره‌ها از این اتفاق اطلاع پیدا کرده و کپی که روی دستگاه خود از بلاک چین ذخیره کرده‌اند را طبق تغییر اخیر به‌روزرسانی می‌کنند. اکنون آلیس قادر به ارسال مجدد همان 5 بیت کوین به کارول نیست. به عبارتی او نمی‌تواند سکه‌های دیجیتالی خود را دو مرتبه خرج کند، چرا که شبکه از خرج شدن آن‌ها توسط او طی یک تراکنش دیگر، باخبر است.

در اینجا خبری از نام کاربری و رمز عبور نبوده و رمزنگاری کلید عمومی، روش اثبات مالکیت است. باب برای دریافت 5 بیت کوین از آلیس ابتدا باید یک کلید خصوصی (پرایویت کی) برای خود ایجاد کند. این کلید مجموعه‌ای طولانی از اعداد بوده و حدس آن برای هیچ فردی امکان‌پذیر نیست. اگر باب کلیدی خصوصی خود را در اختیار بقیه قرار داده یا به خاطر بی‌دقتی، آن را ناخواسته فاش کند، سایر کاربران شبکه قادر به در دسترس گرفتن کنترل دارایی وی و تصمیم‌گیری به جای او درباره آن خواهند بود.

استخراج یک کلید عمومی (پابلیک کی) از پرایویت کی بهترین روش است. با توجه به عدم امکان مهندسی معکوس پابلیک کی برای رسیدن به کلید خصوصی در بلاک چین به راحتی می‌توان آن را برای دریافت وجه در اختیار بقیه قرار داد. اغلب مواقع، کاربر برای ایجاد یک آدرس عمومی از روی کلید عمومی، عملیاتی نظیر هشینگ روی آن انجام می‌دهد.

پابلیک کی
پابلیک کی

باب برای دریافت بیت کوین‌ها، آدرس عمومی خود را در اختیار آلیس قرار می‌دهد. اکنون وی می‌داند درون شبکه، وجه را باید به چه آدرسی ارسال کند. آلیس برای اثبات عدم تلاش به منظور ارسال وجهی که به او تعلق ندارند، یک امضای دیجیتال با استفاده از کلید خصوصی خود ایجاد می‌کند. هر فردی می‌تواند پیام امضا شده‌ی این فرد را گرفته و با پابلیک کی متعلق به او مقایسه کند. به این ترتیب می‌توان از حق آلیس برای ارسال مبلغی معین به فردی دیگر اطمینان پیدا کرد. به عبارتی مالکیت او روی تعداد سکه‌هایی که در پی ارسال آن‌ها است، اثبات می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *